“Was het altijd je droom om een boek uit te geven?” vroeg Frans aan mij op het podium. Gisteren vond mijn boeklancering plaats en dat was best gaaf. “Nee totaal niet Frans”, antwoordde ik tegen de dagvoorzitter. “Zoals jullie weten ben ik een beeldmaker, maar toch merk ik dat het schrijven me toch goed af gaat. En ach, soms moet je gewoon iets nieuws uitproberen toch?” 

Daar kon Frans me geen ongelijk in geven. In deze blog wil ik je graag meer vertellen over het proces van een boek maken. Precies één jaar geleden kwam ik met het idee en nu ligt er een 240 pagina’s tellend boek in de winkels. En dit klinkt nogal makkelijk, maar in dit verhaal vertel ik eerlijk welke hobbels ik moest oversteken. Daarbij wil ik wel de notitie maken dat dit mijn persoonlijke ervaringen zijn geweest en het publiceren van een boek voor iedereen anders is.

Foto: Laura Heusinkveld

Foto: Laura Heusinkveld

Van column tot het schrijven van een boek

Aan het begin van mijn wereldreis kreeg ik een telefoontje; “zou je het leuk vinden om een column te schrijven voor onze krant?” Niet helemaal zeker van mijn zaak wilde ik het toch proberen. Drie weken later stuurde mijn moeder via whatsapp trots een foto van de column door.  “Je staat in de krant!” stond er bijgeschreven.

Halverwege mijn wereldreis (ik was al bijna een jaar onderweg) kwam ik terecht in de Goldcoast bij een jongen die mijn project fantastisch vond. “If you ever write a book about all these stories, I would love to buy it”, zei hij met pretoogjes. En toen viel het kwartje. Als deze jongen aan de andere kant van de wereld een boek wil kopen, dan zijn er vast meer mensen die interesse hebbben. Twee weken bleef ik in zijn appartement, pal aan de boulevard met een terras waar de zon de hele dag op scheen. De volgende dag begon ik met schrijven. Ik zat er helemaal klaar voor. Met een gember thee naast mij. Klaar om een boek te schrijven.

Vijftien minuten later liep ik al vast, want hoe voelde ik me eigenlijk een jaar geleden toen ik vertrok? Ik herinner me niet elk detail. Toch ging ik door en schreef ik op wat wel in me opkwam. Er brandde iets in mij los, want tien dagen bleef ik op dat balkon zitten.

Durf om hulp te vragen

Zo’n honderd pagina’s verder werd ik toch wat onderzeker van mijn gekrabbel, dus plaatste ik een post op Linkedin: “hulp gezocht, ik wil een boek maken, hoe doe ik dat?” Mijn mailbox stroomde over met aanbiedingen; van ontwerpers, tekstschrijvers en drukkers. De een had nog een scherpere aanbieding dan de ander. Het voelde eigenlijk niet zo goed, want zover was ik nog helemaal niet. Ik had geen idee waar ik aan begonnen was. En bij de eerste vraag zat ik al vast; moet ik op zoek naar een uitgever of geef ik het zelf uit?

marleen hoftijzer

Op zoek naar een uitgever of niet?

Zoals vaker op reis sloot ik even mijn ogen, wat voelt het beste? Ja, zelf uitgeven! Met zoveel promotie materiaal kan ik toch makkelijk mijn boek zelf promoten? En deze controlfreak houd liever de touwtjes zelf in handen. Maar ik bleef onzeker over de teksten. Gave foto’s had ik wel, maar misschien moest ik er toch maar een professional bij halen.

Via Facebook stuurde Wilma mij een bericht; “ik zag je oproep en zou het fantastisch vinden als ik je mag helpen!”

Wilma volgde mij al langere tijd. Vlak voor mijn reis hadden we elkaar kort gesproken tijdens een event waar we beiden mochten werken. Dat klikte direct en over de prijs kwamen we wel uit, zei ze direct. Een tikje onzeker stuurde ik steeds een hoofdstuk door en ontving ik een week later het geredigeerde verhaal terug. En wauw, Wilma wist precies hoe ze moest sleutelen aan de tekst zonder mijn stijl en de boodschap te verliezen.

Tijdens de laatste drie maanden van mijn reis, ging ik alvast in gesprek met een vormgever, een oude bekende van mij. Via het crowdfunding platform bereidde ik ook mijn marketingplan voor. En vergis je tijdens deze fase vooral niet met de tijd. Het kostte mij in totaal 6 maanden om een promotieplan samen te stellen. Daar hoorden het maken van filmpjes, het schrijven van persberichten en het leggen van contacten in de media bij.

Eenmaal terug in Nederland ging ik op bezoek bij drukkerijen en diezelfde vormgever. Viel me dat even tegen zeg! Offertes die totaal niet pasten bij mijn begroting. Via de crowdfunding hoopte ik 5500,- op te halen. Daar zouden ook nog de inschrijfkosten en een commissie vanaf gaan. Dan blijft er echt niet veel over kan ik je vertellen. Onder veel stress vond ik dan toch een goedkopere drukker en hielp een vriendin mij uit de brand met het ontwerp. En dat pakte goed uit, want het paste helemaal bij mijn stijl. ps je kan hier het boek bestellen.

Vol trots stond ik dus gisteren op het podium, trots op mijn eerste boek met een oplage van 500 stuks! Heb jij nog vragen naar aanleiding van dit artikel? Stuur me dan een berichtje! Heel graag zou ik ook mijn ervaringen willen delen met anderen. Ken jij een event waar ik meer kan vertellen over het uitgeven van een boek? Laat het me dan weten…Groetjes Marleen!