Ik zit in de trein. Zojuist heb ik een overstap gemaakt vanuit Utrecht Centraal. Mijn hoofd bonkt. Zoveel mensen, iedereen heeft haast en we zitten vastgeplakt aan onze mobieltjes. Ik staar naar buiten en geniet van het groene landschap. Dit vergeten wij volgens mij veel te vaak. Even nadenken over de dag, alles laten bezinken in plaats van nog meer prikkels in ons brein te stoppen.

Bang voor de rusteloosheid

“Hoe voelt het om terug te zijn?” vraagt iedereen om me heen. Het voelt (voor nu) fijn. Met vrienden heb ik diepgaande gesprekken over het dertigersdilemma. Wat levert het reizen me op? Hoe zie ik de toekomst voor me? Maar ik ben bang. In plaats van heimwee, heb ik last van ‘wegwee’. Het gevoel dat ik vast kom te zitten in de ratrace van werkend Nederland en daarom weer nieuwe plekken wil ontdekken.

Kan ik nog wel alleen wonen?

Vanaf mei verhuis ik terug naar mijn appartement in Breda. Het geeft me een vreemd gevoel. Als freelancer heb ik namelijk best een eenzaam bestaan. Ik werk, woon en reis alleen. Maar de afgelopen twee jaren was ik non stop omringd met inspirerende mensen. Kan ik nog wel alleen wonen? Eigenlijk moet ik die vraag anders stellen. Wil ik nog wel alleen wonen? Een ding weet ik wel zeker; een basis heb ik nodig. Een plek die ik ooit thuis kan gaan noemen.

Weer aan de slag na een wereldreis

Reizigers komen vaak in een dip na een wereldreis. Het avontuur is verdwenen en er worden weer dingen van je verwacht. Het “weer moeten werken” is voor mij niet echt van toepassing. Als nomad werkte ik non stop in het buitenland, maar er is één ding wat ik niet kwijt wil raken; het contact met internationals. Het leren van andere culturen.

Ik herinner me een stap avond in Sydney. Vooraan bij een concert van een reggaeband. Met mijn Keniaanse host was het één groot feest.

Om me heen stonden Indiërs, Chinezen, Europeanen en Afrikanen. Niemand was in de meerderheid. Of minderheid.

De prachtige muziek bracht ons bij elkaar. Gelukkig komen er deze zomer drie buitenlandse vrienden mij opzoeken. Telkens als ik hieraan denk krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Daarom heb ik een besluit genomen. Mijn appartement staat voortaan open voor reizigers. Ik breng de wereld bij mij thuis.


Wat staat er op de agenda?

Zoals jullie weten ben ik hard bezig om mijn boek “Can I come over?” uit te brengen. Vanaf 6 juni start mijn crowdfunding en dat gaat echt tof worden. Elke donateur kan een tegenprestatie verwachten. Zo maken ze bijvoorbeeld kans om zelf op reis te gaan! Ook zal ik spreken op de Zwarte Cross, Pecha Kucha en het grootste kennisfestival van Nederland. Ten slotte ben ik nog op zoek naar bedrijven die met thuis bezig zijn. Ken jij of ben jij zo iemand? Stuur me dan een mail! Bedankt voor het volgen en tot de volgende update!